YORGUNUM
Yorgunum;
Dallarda ıslanmış serçe kadar yorgunum
Islanmış serçe kadar yorgunum, yaşamaktan bıkkınım
Yorgunum, yaşamaktan bıkkınım, yoktur baharım
Yoktur;
Yoktur baharım, kışı serçeden tanırım,
Serçeden tanırım ölümü, çocuklardan tanırım.
Fakire bir tek tanrıyı bıraktılar
Başka herşeyi aldılar
Tek tanrıyı bıraktılar, çocukları ağlattılar
Bahar çaldılar, memleketimin mevsiminden
Memleketimin bahçesinden çiçekleri
Gül, nergis, menekşeyi çaldılar
Tüm bahçeyi dağı, bağı budadılar
Hiç bir şey titretemez beni
Ne kış
Ne tenime vuran ayaz
Kendi dertlerimi taşımış gibi yorgunum
Benden önce ölse şu merhametsizlik
Görsem her sabah gülen çocukları penceremden
Gülsem, seyrederken ben de gülsem.
