YOL
Bir yol vardı, uzadıkça uzayan,
Bazen dağ, bazen ova, bazen de ayazdan.
Çıplak ayak başladık yola, çığlık çığlığa!
Yürüdük hiç durmadan, zararı göze almadan,
Ardımıza bakmadan.
Anamızdı, yolun başında ışık,
Babamızdı, dağımız, gölgesi serinlik.
Kurak çölde susuzluğumuzu onunla giderdik.
Can dediklerimiz, canan bildiklerimizin
Uzattığı acı ayranı;
Kapatıp gözlerimizi içtik,
Yudumladık kana kana, dirildik.
Yürüdükçe çoğaldı yanımızda omuzlar,
Bir el, tuttup sildi terimizi alnımızdan.
Bu yol bitmez dedik.
Baktık ardımıza sonra sessizce
Ne can kaldı ne gölge ne nefesçe.
Anladık ki;
Dönüp başa varmışız aslında.
Kelebek ömrü gibi bir hevesle,
Tükendi yolun da yolcunun da öyküsü.
Bir baktık ki;
Başladığımız yerde,
Kendi gölgemizle kavrulmuşuz.
***
TRUVA YAYIN GRUBU YOUTUBE KANALIMIZA ABONE OLMAYI UNUTMAYIN...
Logoya tıklayıp Youtube kanalımızı ziyaret edebilir, abone olabilirsiniz
Editör: Suna Türkmen Güngör
