YALNIZLIĞIN SESİ
Aslında
Her şey
Ne kadar da iyiydi
'Mükemmelsin'
Derlerdi
Ama
Ben de insanım
Etten kemikten yapılı
Bazı şeyler bitti
Biz de bittik
Bak şöyle
Neler bitmedi ki
Yaşadığım kent bile bitti
Sen evine döndün
Ben yine
Yalnızlar sokağında
Dolaştım... Dolaştım
Sonra
Sonrası yok
Dünyam karardı
Umutlar
Bir başka bahara kaldı
Geride ne mi kaldı
Nerede miyim
Ayrıldıktan sonra
Dolaştım
Parklarda oturdum
Rüzgara inat direnen
Yere düştüğünde
Sürüklenen
Yaprakları izledim
İyice kurumuş bir tanesi
Sanki beni tanıdı
Kader aynı olunca
Bana sığınmış
Kıyamadım
Atmadım yere
Sürüklenen kardeşleriyle
Süründürmedim
Çantama koydum
Sonra da
Evimde masama
Zaman zaman
Söyleşiriz
Ben derdimi ummana serdim
O da bana
