YALNIZLIĞIMIN TAHTI
Harflerimin çığlığında yıldızlar kayıyor,
Kimseler silemiyor yalnızlığımın tahtını,
Kimseler sen gibi doldurmuyor avare boşlukları.
Hangi oklar bağrımın ortasını deldi geçti bilmiyorum,
Yokluğunun girdabında kimlere tutunayım...
Hani diyorum hiçbir şiire sığmıyor kahküllerinin güzelliği
Hiç bir karanlık meydan okumuyor güneşe,
Sen annemin kıyamadığı dolunay,
Ressamlar seni tanımadı ki kalbini cizssinler
Orkideler küskün, karanfiller mezarlıklara meftun....
Küflenmiş anılar turabında bir inilti ki
Derin sızılar boşluklar da bilinir mi?
Sussam ölümün koynunda dolanır duygular,
Konuşsam boğar beni gölgelerin....
Harflerimin çığlığında yıldızlar kayıyor,
Kimseler silemiyor yalnızlığımın tahtını.....
