UNUTMA
Epeydir farkında değilim gecelerin
Ne günün güneşli hâli ne de bulutun yası umrumda
Yıldızlara dalıp dalıp iç çekmiyorum artık gökyüzünü umursamıyorum
Yalnız bir sessizlik hıçkırığı düğümlenirken boğazıma
yutkunmalarıma takılıyor gülüşlerin
Sevgi susuzluğuna tutunmuş kelimeler
çöl kavruğu kıskacına esir umutlarım
fırtınaya yenik düşmüş kum taneleri misali hayellerim darma dağın
Ne bir mutluluk anı ne de bir Umut durağı
hangi yöne dönerse dönsün farketmiyor
Umutla mutsuzluk arası bir uçurum kenarı tutunamıyorum ne güne ne de geceye
her kayan yıldız yeni bir sevdanın bittiğini anımsatıyor bana
Ne bir sahile varabiliyorum ne de denize taş atabiliyorum
Okyanusta fırtınaya tutulmuş rotası meçhul limanı olmayan bir gemi misali
Öyle garip öyle biçare hayat denen yaşanmışlık içinde yalpalıyor duygularım
Sevgi sofrasından aç kalkmış gönlüme
gücüm yetmiyor artık doyuramıyorum duyguları
Eski ortak dostlarla görüşmüyorum mesela çay keyfim de yok
Bu aralar aylak başı boş satlere eşlik ediyorum
Yalnız kimsesiz ve tek
Ne hayatın cilvesi umrumda ne de serseri gönlüm farkında
çok garip değil mi diyeceğim o ki
Senin yarım bıraktığını çok istememe rağmen tamamlayamıyorum
Yüreğime içi boş bir hikâye bıraktın giderken
Zulmün en alası değil miydi bu
Ben seni terkederken sebebimde haklıydım peki ya sen giderken neyi bahane ettin
Sorsan anlasan dinlesen anlatacaktım
şimdi bir vedayı çok gördüğümü
söylüyorsun ya
Öyle değil be güzel gözlüm öyle değil
Ne sordun ne de sorguladın bir hoşça kal dedin mi ya da eyvallah diyebilirdin ama demedin
var git şimdi neşen bol keyifin daim olsun
bilmeni isterim ki sevdan sevdamdı
aşkın aşkım
seni ne kadar güzel sevdiğimi
ve yıldızları seyretmeyi asla unutma
hadi şimdi git
sen kendi kurduğun tozbembe hayallerine
ben ise kendi yazdığım müstesna naif şiirlerime
selametle güzel gözlüm selametle sen sana iyi bak olur mu
eyvallah eyvallah
***
Editör: Suna Türkmen Güngör
