TOZLU RAFLAR ARASINDA
Unutulmuş kitaplar gibi kalmıştım rafta,
Tozlanmış açılmamış sayfalar gibi,
Sararmış yapraklarımda gizleyip, unutulmuş öykülerimi,
Bak eskimiş altını çizdiğim satırlar,
Sözcükler arasında sıkışırken ruhum,
Her mevsimde biraz daha kaybolurken umudum...
Ah sığmamış kitaplara,
Sevgim var sana hasretle yazılmış,
Sesimde susmuş, satırlarda unutulmuş,
Rafların tozunda nefessiz geceyi gün eylemişim,
Dokunsam kalacak parmak izlerim...
Söyle ey özlenen,
Okudun mu yazdığım şiirleri,
Biliyor musun söyle,
Hasret hasret her gece,
Sayfalara işlediğimi ilmek ilmek,
Yani harf harf öldüğümü,
Okunmamış her kelimede kanadığını,
Tozlu raflarda kimsesiz kaldığımı,
Söyle biliyor musun adımı?
Ben yine adını yazdığım kağıtlar arası şiire dönüşmüş,
Kaybolurken benliğim nefesiz can çekişiyor,
Seni öylece sessiz sessiz bekliyorum...
