TOZLU RAF
Gülümseyerek cevaplardım
O âni mesajları.
Açıp açıp bakardım bazen fotoğraflarına
Tekrar gülümserdim.
Her seferinde
Biraz daha severdim
Saçlarındaki esintiyi,
Bakmaya doyamadığım Gözlerindeki sessizliği.
Okunmuş tozlu rafta duran
bir kitap gibiydin hayalimde,.
Her satırın ezberimdeydi;
Yazılmış, gerçekleşmeyen bir kader gibi.
Senden bir hatıra bırak bana,
Sen gibi kusursuz.
Baktıkça sen gel aklıma.
Tekrar baş başa bırak beni
Sessiz gözlerinin kuyusunda.
Kahve gözlerinin akşamında
Kalalım seninle baş başa.
***
Editör: Suna Türkmen Güngör
