TEBDİLİMEKÂN
Düştü tetik, kurşun çıktı göz namlusundan,
Basit bir derinti olmaktan ötedir şimdi zaman.
Hüzün bazlı girdiler, rekoltesi yüksek gam,
İzmaritte barut tozu, gerdanın mıdır patlayan?
Şubat göz tutsaklığı, aşk muallakta,
Özengeç ruhuma yine uğrayacak ağlaşık nisan.
İki kahve kupası fiskosta, biri muhatapsız,
İki fal, iki köşk, iki bahçe, bir bahçevan.
Panjurdan sızan hep aynı melek, karmaşık
Sihirli tırmık, gelgitler ve çelişkiler tırmıklanan.
Göksel boşlukta umut yaprağı tecimi
Teskin etmekte, teskine muhtaç bezirgân.
Tezgâh üstü gönül birikimleri, makassız terzi,
Sergide kavuniçi hezimet, dikişli hüsran.
Bozuk numaratör, sıraya girmeye bile ürkeğim,
Kâğıttan balonlar yaylım yaylım, bezekli asuman.
Frenküzümü topluyor düş harmancısı, kara düzen,
Mandalina ağacı köksüz, nasipte küflü koçan.
Tut elimi, deneyeceğim alacalı niyeti
Tebdilimekân, bozup bozup kurduğum aşiyan...
***
Editör: Suna Türkmen Güngör
