TAHTIREVAN
Yüreğim buz gibi çok üşüyorum
Bu şehrin ayazı dondurdu beni
Çırpındıkça daha çok düşüyorum
Hayat hep en başa döndürdü beni
Gidenler bir daha geri gelmezmiş
Canım dediklerin kıymet bilmezmiş
Dünyada garibin yüzü gülmezmiş
Yalancı baharlar kandırdı beni
Mevsimsiz vuran bir kışta kayboldum
Bitmeyen hayalde düşte kayboldum
Daha ilk adımda başta kayboldum
Dünya yavaş yavaş sindirdi beni
Cahildim dert keder benden kaçardı
Her gün penceremi umut açardı
Gönül kuşum daldan dala uçardı
Vurdu kanadımdan indirdi beni
Çok şey istemedim azımı aldı
Balında gözüm yok tuzumu aldı
Toprağından geçtim tozumu aldı
Kuru çul üstüne kondurdu beni
Her selam verene dert anlatılmaz
Muhannet elinden lokma yutulmaz
Gönüle yük olan elle tutulmaz
Alevsiz dumansız yandırdı beni
Hayat ağacında soldu yaprağım
Koptu dünya ile var olan bağım
Nûrfânî'm topraktır en son otağım
Bir tahtırevan'a bindirdi beni
Editör: Bilgi Şakar
