SUSTUM ARKADAŞ
Yetti artık cana, bunca çile dert.
En sonunda ben de sustum arkadaş.
Gönlümüze göre yok ki şöyle mert,
Bozuk bu düzene küstüm arkadaş.
Umut bağladığım kuru dal oldu.
İyi niyetlerim çıkmaz fal oldu.
Bana da böyle bir başka hâl oldu.
Deli rüzgâr gibi estim arkadaş.
Albümlerde kaldı hep sildiklerim,
Yetti bana artık ders aldıklarım,
Sırtımdan vurdular dost bildiklerim,
Selamı sabahı kestim arkadaş.
Her nereye varsam haddim bilirim.
Çağırsa gerçek dost hemen gelirim.
Yaşanan her şeyden ibret alırım.
Boş kalmaz ki benim testim arkadaş.
Artar günden güne, bitmez kederim.
Dünyadan ben böyle geldim, giderim.
Doğruyu yazarım, gerçeği derim.
Asla dikilmez ki büstüm arkadaş.
Elbet insan gerçek dostunu arar,
Dost dostunu kollar, yarasın sarar,
Olmaz hiç kimseye benden bir zarar,
Kimselere yoktur kastım arkadaş.
Duygusal ne yapsın görmeyen gözü,
Kolay mı aştım ben bayırı, düzü,
Kimseden korkum yok sakınmam sözü,
Hodri meydan olur restim arkadaş.
Editör:Ümmügülsüm Hasyıldırım
