SUSMA HAKKI
Kelimelerine ölüm bulaşmış bıraktığı mektupta. Afili şiirlere sardığı savruluşlarını savurmuş ucuz tütün dumanında.
Kalemini kırarken "müsebbibiyim kendimin" demiş. Perdesini son kez aralamış geceye. Ay ışığı doldurmuş toprak dolmadan evvel gözlerine.
Ellerinde sigara isi, saçlarında devrimci yeisi tek tük "ah"lar. İntiharı ölümden saymamış da on sekizinde susmayı kendine hak bilmiş; ötesi var mı usta?
