SON VEDA
Biz hazan değildik ki
Sonbaharı yaşayalım
Ayrılık yoktu hikayemizde
Göçmen kuşlara mı özendin sen de
Giderken şiir fısıldadın kulağıma
Sanki bir daha
gelmeyecekmişsin gibi
bakıyordu gözlerin gözlerime
Hani hiç canımı acıtmayacaktın
Saçlarımın perçemini elinle düzeltirken
Alanıma bıraktığın buselerin nemi duruyor
Temmuz sıcağı güz mevsimi gibi
Öpüyor yanaklarimı
Fark ettirmiyorum ağladığım zamanı
Görmeni istemiyorum asla
Ellerin ellerimde hasrete yakın
Mevsim değisiķliği göz bebeklerine doğru
Uçuyor turnalar
O son vedaymış dört satıra sığdırdığın şiir
Anlamamıştım
İlkbaharlar bizimdi
Hani kış olmayacaktı
Bizim oralarda
Öyle diyordun yazarken
Yine de ateş düştüğü yeri yakıyor
Üzülme ağlama desen de
İçin rahat olsun bak
Sen böyle istedin diye gülüyorum
İcim kan ağlayarak belli etmeden sana
Usul usul hıçkırıyorum
Editör: Suna Türkmen Güngör
