ŞİİRCE
Ucuz trenlerin çektiği
yaşlı vagonların ışığa bakan isli camlarında
unuttum çocukluğumu.
Gözlerim mi kara yoksa
dumanın salınan dansı mı daha kara bilemedim.
Toprak tabanlı ayaklarımda,
soğuğun bıraktığı çatlaklara inat,
Ayşe teyzenin balkonundaki
begonyalarda tarifsiz aşk...
Gülümseyebiliyorum,
Ayşe teyzenin balkonunu çok seviyorum.
Gülümseyebiliyorum..
Henüz düşmedi pazarlara cezacı ezberler.
Sokak uçları hala masum.
Selamlar yürekten koşuyor korkusuz dudaklara.
Acıtmıyor sevdaya mayalı vedalar.
Bir el sallama mesafesindeyim.
Sevinçlerim isli camda asılı. Uzansam, yakalasam...
Uzansam,
yakalasam ve hiç bırakmasam...
Koklayarak öpsem
Ayşe teyzenin avuçlarını.
