SIĞAMADIM GÖKLERE
Gün doğuyor kapalı perdeme.
Bir ben sığamadım
Göklere.
Bir beni anlamadılar!
İçimdekileri dökecek
Bir Allah'ın kulu yok etrafta.
Bakıyorum hayata,
Sanki herkes geçmiş de
Bir ben kalmışım,
Boş bir mezarlıkta.
Toprağımı sıksan
Bir damla su bile çıkmaz.
Kurudu içimde
Adını bilmediğim acılar.
Pas tutmuş içimdekiler
Her gece yankılanır
Kulaklarımda.
Nefretle beslendim,
Bir avuç sevgi beklerken.
Sessizlik çöker yüreğime,
İçim usulca bağırır;
Bıraktınız beni!
Sesimi duyan olmaz.
Şimdi her adımım
Biraz daha eksik,
Her nefesim
Biraz daha ağır
Tütüyor, bedenimde.
Sığdıramadınız beni,
İki avuçluk toprağa!
Sevgi bekledim sizden,
Nefretle baktınız bana.
Ve ben...
Affetsem de sizi,
Yüreğim sussa da
Acım vermez buna izin.
***
Editör: Suna Türkmen Güngör
