ÂSİ RÜZGÂR
Taze bir gelinin beyaz duvağını yırtan âsi rüzgâr,
Dağlardan kekik kokusu toplayıp getirmiş.
Buz gibi sularını içtiğim pınarlardan,
Benim için hasret yüklü selamları sırtlanıp
Bozkırın sararmış topraklarını öpmüş de gelmiş.
Kuş yuvalarını dağıtmadan yolları geçmiş.
Ellerimle diktiğim ağaçlardan bir demet çiçek toplamış, saçlarıma takmak için.
Dolaşmış oda oda, çocukluğuma doyamadığım o eski evde.
Soğuk mezar taşlarını görmezden gelmemiş.
Uzun gecelerin karanlığını dağıtmış da gelmiş.
Saçlarımı annem gibi okşayan çiçek kokulu rüzgâr,
Al avuçlarımda biriktirdiğim bütün acılarımı, al götür uzaklara.
Gençtim, toydum, çok düştüm tuzaklara.
Biraz daha kal, dağıt hüzün bulutlarımı.
Perdeleri havalandırıp gelmiştin, kıyamet koparmadan git.
Çam ormanlarından kar,
Dereler akan köylerden bahar,
Bir seher vakti duadayken gel.
Hiç olmadı, düşen gözyaşlarımı kurutmak için gel rüzgâr.
Bağrımdaki yangını söndürmek için gel, gel rüzgâr.
***
Editör: Suna Türkmen Güngör
