SES VER SESİME SARIKAMIŞ
Ah şu dağlar kar, tipi, boran.
Günlerdir yoldayız, yok hâlimizi soran.
Bu gecenin ayazıdır belimizi kıran.
Ses ver sesime, Sarıkamış.
Şu ıslık çalıp yüzümü yalayan rüzgâr,
Aldıkça içimde nefesim donar.
Belki bir kuş gelir, omzuma konar,
Bir bahar ver kışıma, Sarıkamış.
Basarım karlara, çarığım ince,
Yüzümde az tebessüm, sevdiğimi anınca,
Hissetmez oldum soğuğu, elim, ayağım donunca,
Bir güneş ver elime, Sarıkamış.
Gece berrak, gökyüzü mavi.
Kar beyaz bir kefen giyindim, unuttum evi.
Düşman dert değil de aşamadım şu yüce dağı,
Ses ver sesime, Sarıkamış.
Unutmayız bu tarihin en soğuk gününü,
Beyaz bir kurşun vurdu yiğitleri, akıtmadan kanını,
Kulak ver, dinle; sessiz bir çığlığın beyaza düşen yankısını,
Ses ver sesime, Sarıkamış.
***
