SENSİZ OLMUYOR
Gözlerim yollarda, kulağım seste,
Adın dua gibi her bir nefeste.
Ruhum hapsolmuş bu demir kafeste,
Her gün acın ile geçiyor ömrüm.
Zaman akıp gider, durduramam ki.
Senden başkasıyla avunamam ki.
Bu derin yarayı sardıramam ki.
Her gün acın ile geçiyor ömrüm.
Ne bir teselli var ne bir avuntu,
Sanma ki bu yürek seni unuttu,
Gittiğin yad eller beni kuruttu,
Her gün acın ile geçiyor ömrüm.
Hasretin yüküyle büküldü belim,
Senden başkasına uzanmaz elim,
Seni haykırıyor bu dertli dilim,
Her gün acın ile geçiyor ömrüm.
Celal'in feryadı sığmaz dağlara,
Mektubun benzemiş kara bağlara,
Sor beni kararan şu şafaklara,
Her gün acın ile geçiyor ömrüm.
***
Editör: Suna Türkmen Güngör
