SENİ DAİMA BEN SEVEBİLİRİM
Madem kader konuşup biz sustuk
Ben de şiirler yazarım sana
Kış gecesi cam açıp yatmak gibi bir şey aşk!
Seni bir güneşe benzetmek
Çok daha sıcaksın hayallerime
Beni sadece sen ısıtabilirsin.
Yoksun....
Şimdi kar taneleri yatıyor başucumda
Eskilerden bir pamukçuk,
Dudak ucuma değen
Yumuşacıktır dokunuşu
Yüzümdeki ıslaklığın
Göz alıcı güzelliğin, yani beyaz elbiseli melek....
Seni daima ben sevebilirim.
İki damla yaş süzülür yanaklarıma
Sen olan omuzumda uyur,
ben olan kıskanır
Her güzel hayalden sabaha kalan yokluğun
Tüm bu olanlar belli ki kader yüzündendir!..
Ama o gece açılan pencerem hiç kapanmayacak
Seni daima ben bekleyebilirim.
Uykuda mezar yeri gibi bir şey yokluğun!..
Kendimi ölüme benzetmek
Çok daha cansızım varlığıma
Sendeki ölümsüz bakışlar!
Beni sadece sen yaşatabilirsin.
