SARIKAMIŞ
Bu ne büyük acı benizler solmuş
Içimde yaradır o Sarıkamış
Gencecik bedenler kas katı olmuş
İçimde yaradır o Sarıkamış.
Ayakları donmuş potinler delik
Eksi kırk derece verir mi soluk?
Bir kurşun atmadan yok olmuş bölük
Içimde yaradır o Sarıkamış.
Bıyığı terlemiş ana kuzusu
Çıkar mı yürekten onun sızısı
Bir mermi atmadan donmuş bazısı
Içimde yaradır o Sarıkamış.
Ruhumda küllenmez bir ateş yanar
Bedenim yanarken yüreğim donar
Andıkça burnumun direği kanar
İçimde yaradır o Sarıkamış.
Kardelen çiçeği olmuş yatıyor
Bedenler ölmüş de yürek atıyor
Fırtına kar boran ölüm satıyor
İçimde yaradır o Sarıkamış.
Dağları buz tutmuş geceler ayaz
Kirpikleri donmuş, kaşlar bembeyaz
Bu acı yazgıyı destanlara yaz
İçimde yaradır o Sarıkamış.
Tarihe silinmez bir leke kondu
Yol yarı olmadan kanları dondu
Yâ Rabbim bu nasıl acı bir sondu!
İçimde yaradır o Sarıkamış.
Kiminin anası evlatsız kaldı
Kiminin yavrusu babasız kaldı
Tarifi imkansız bir acı saldı
Içimde yaradır o Sarıkamış.
Doksan bin tek yürek dillerde tekbir
Laz'ı, Kürt’ü, Türk'ü yürekleri bir
Karlı dağlar olmuş onlara kabir
İçimde yaradır o Sarıkamış.
Bunları yazarken içerim yandı
Feryâd-ı figânlar arşa dayandı
Ameller temizdi Hakk’a àyandı
İçimde yaradır o Sarıkamış.
