Sabr-ı Aşk / İsmet Bozkurt

SABR-I AŞK

Dedim ki;
Uzat ellerini, yanan avuçlarım serinlesin. 
Dedi ki;
Bekletmeyi severim, varsın yansın. 
Dedim ki; 
Aşk sabırla sınanmaz, o zaten kor olmuş.

Ey sevgili…
Zamanın karanlık gölgesini çek sevdamın üzerinden. 
O ateş bir gün seni de yakacak.
O vakit...
Kim bilir yanan ellerim belki de buz kesecek.
Sen bilinmez zamanın hangi mevsimine koydun vuslatı...

Her ufkun doğum anında, senli aydınlıklar dolduruyor içimi.
Yıldız gibi parlayan göz bebeklerin vuruyor alnımın şafağından.
Başımı öne eğip diz çöküyorum sessizliğine.
Gözlerim düşüyor ayak ucuna.

Muradını al, başım senindir.
Yeter ki besmelesiz dayama bıçağı boynuma.
Oysa ben İsmail’ce kurban adadım canımı yoluna. 
Akibetim elinden olsun, 
Razıyım ister yüreğine sar,
İstersen hiç bakma gözümün yaşına. 
Ver hükmünü yâr… 

Editör: Serhan Poyraz