PİNTİ KEDİ
şarap ve ördek,
gece ve mehtap,
gül ve diken,
tavandaki kalp ağrısı.
hangisinin pintiliği,
hangisi az,
hangisi çok?
azında çok, çoğunda az,
kuru bir erik ağrısı.
ukala kelimeleri yuttum,
sırt üstü tavanın kireçlerinde.
pul pul dökülürken,
bir yürek ağrısını pışpışladım.
pintisin dedim.
soluma pinti!
şarapta ve ördekte
vitrin kedisi gibi yalanan.
gecede ve mehtapta,
zil zurna sövemeyen,
kelimelerin celladı,
piti kareli masanın karesi.
pintisin,
gülü, dikenine küskün,
dünü kurutulmuş erik,
yarınsız, pinti...
herkes, her şey
zamanın kollarında,
ağular büyütüyor;
hiç yara izsiz, dünsüz,
bir ben,
zamanın kollarından,
palas apartmanından
düşmüşüm.
bir ben,
yaralarımın kollarında,
kalpsiz ağrımı
pışpışlamışım.
bir ben,
boş tavanların gölgesinde,
kabuk kabuk yaralarımı,
karalarımı, anamın ak sütü gibi
emzirmişim, en pintisinden...
***
Editör: Suna Türkmen Güngör
