PANDOMİM
mahir bir kelam,
duldasında aşk.
izi kalmaz yarına kar damlasının,
dökülür dudak kıvrımından.
İmgesi; sarhoş zaman.
siyaha soyunur sözlerim,
yazan kan kırmızı kalemim.
iç dedim kalbimin şerbetini,
tut soluğu kesilmiş sesimden,
doldur avazıma öpüşünü,
serp düşlerime gökgözlerini,
çakılsın şakağıma aşk!
tüllensin bulutlar hislerime,
güneşe düşsün gölgem.
bedevi gömleğiydi giydiğim;
en bahtsızından...
İçimde eskimişlik kokusu,
avuçlarında talihimin ipleri,
çöz düğmelerini...
çöz ki;
kederim soyunsun kaderinden.
gecem; karazından...
gündüzler aymadı tenime.
iliklerinden tutunmuş oyluk bahtım,
yüzümde bir garip pandomim!
