ÖZÜR DİLERİM
Yıldızlarını sayamadığım geceden
Okuduğum kitaptaki her heceden
Ara ara hatırımı soran yaşlı nineden
Çok yalnızım dediğim için özür dilerim..
Bahçedeki kırmızı, beyaz güllerden
Kolay anlaştığım mahalledeki delilerden
Rüyalarıma giren bütün ölülerden
Kimsem yok dediğim için özür dilerim..
Pencere pervazına konan güvercinlerden
Görünmez dostlarım meleklerden, cinlerden
Benden daha yalnız olan yüz binlerden
Çok yalnızım dediğim için özür dilerim...
Sanki! Halime ağlayan miyavlardan
Elektrik tellerinde ötüşen kuşlardan
Kendimle sohbet ettiğim aynalardan
Çok yalnızım dediğim için özür dilerimş...
Bir selam, bir alo kadar yakın sılamdan
Mezarda ama hep yanımda anamdan
İnsanlardan katbekat sıcak sobamdan
Çok yalnızım dediğim için özür dilerim...
Hatıralardan, fotoğraflardan,albümden
Bana kalabalık duygular yaşatan kalbimden
Elbette her şeyden önce, yüce Rabb’imden
Kimsem yok dediğim için özür dilerim...
