ÖMÜR TÜKENDİ
Ömür bir kuş olup uçtu derler ya,
Ahanda yetmişe dayandı yaşım.
İyiler tükendi kalan şerler ya,
Çileler banaymış ağrıdı başım.
Toz pembe hayaller, hayat şekermiş,
Gençlik kan deliymis, insan şekermiş,
Yaşlanınca sanki arka tekermiş,
Yük vuruldukça hep çatıldı kaşım.
Yemedik yedirdik nankör evlada,
Sonucu yazmışlar sıfır levhada,
Herkes gördü zulmü, sıra Mevla’da,
Hak görmezse zordur mahşerde işim.
Sofrada her türlü leziz yemekler,
Yok bilmez olmadı üçünü ekler,
Yazık ziyan oldu bunca emekler,
Dert çeker sineme bastığım taşım.
Dermanı aradım aylar, yılllarca,
Hor görüldüm fitne fücur kullarca.
Çok zehir kattılar aşa züllerce,
Şifa niyetiyle içtiğim aşım.
Eşten dosttan ahde vefa aradım,
Bulamayınca bir cümle ıradım.
Sorunsuz gitmekti en son muradım,
Sessizce mezarda yatar naaşım.
***
Editör: Serpil Azapoğlu
