ÖLMEDEN YOLUNDAN DÖNMÜYOR GÖNLÜM
Sensizlik içimde kor gibi yanar,
Küllenir, tükenir, sönmüyor gönlüm.
Gözlerim ufkuna her gece kanar,
Görmeden yüzünü gülmüyor gönlüm.
Baharlar gelse de açmaz çiçeğim,
Dallarım kırılmış, tutmuyor gönlüm.
Savrulur rüzgâra hüzün gerçeğim,
Dalgalar durulur, dinmiyor gönlüm.
Bir sel ki hasretin yolları aşan,
Coşarken denize, sığmıyor gönlüm.
Uğruna verilmiş, her söze kanan,
Yaralı kuş gibi, uçmuyor gönlüm.
Geceler dolarken siyah örtüye,
Umuda kanarken konmuyor gönlüm.
Bir anlık düşlerde mutluluk diye
Vefasız hayale doymuyor gönlüm.
Gölgen mi, cemalin mi kaldı elimde?
Tutunup düşlere inmiyor gönlüm.
Kapanmaz yaralar aşkın dilinde,
Kanarken acıdan yılmıyor gönlüm.
Sesini duysam da yankın derinde,
Duygular sel olur, çoşmuyor gönlüm.
Gönlüm ki seninle, aşkın fecrinde,
Ölmeden yolundan dönmüyor gönlüm.
Editör: Serpil Azapoğlu
