OLDUM
Kayabaşı yolundan, geçtim de geldim,
Çillengiç’in suyundan, içtim de geldim,
Taşharman’a yükümü, saçtım da geldim,
Hasretinle saçını, yolan kul oldum.
Talvar’ın yükseğinde, esen yeliydim,
Sarınç’ta boran tutmuş, yüksek beliydim,
Sorkun’da mor mor açan, oba gülüydüm,
Yaban ellere düşmüş, solan gül oldum.
Seherin tan vaktinde, keklik öterdi,
Obanın bacasından, duman tüterdi,
Kışın karı boranı, nasıl beterdi,
Baharda koyaklara, dolan göl oldum.
Yorulsam da erkenden, işe başlardım,
Ekin biçerken bir de, tavşan taşlardım,
Harman sürümünde hep, buğday haşlardım,
Şimdi ben hasretinle sönen kül oldum.
Özbekoğlu yasını, tutar da ağlar,
Yaylasının özlemi, yüreğin dağlar,
Yaylasını kaybeden karalar bağlar,
Fırtınası dinmez tek kalan bel oldum.
