O GÜN ÖLDÜM BEN
Birden anımsadım yeşil gözlerini
Kumral saçlarını buğdayımsı yüzünü
Sonra ak ellerini
Güzel günlerimiz oldu seninle
Paylaşırdık sevinci üzüncü
Birlikte yürürdük el ele
Koşardık bahar bahçelerine
Isınırdık aynı güneşde
Severdim bahar gülüşlerini
Sana yazdım en güzel şiirlerimi
Gözyaşıyla ıslattığım mısralarımı
Sen duygulanırdın severdin şiirlerimi
Yağmurlanırdı gözlerin
Birden ayırdılar bizi
Kıskandılar sevdamızı
Görünen görünmeyen eller
Bize bu sevdayı çok gördüler
Bir gün yolumuzu çevirdiler
Güneş görmedik küfürlerle kalın sopalarla
Üstümüze yürüdüler
Yamyamlar gibiydiler
Nasıl saldırırsa kuzuya aç kurtlar
Beni fena dövdüler
Döktüler dişlerimi elime verdiler
Saçlarından sürüyüp seni götürdüler
Beni sana hasret bıraktılar
Güneşi göstermediler
Mavi penceremden baktım dışarıya
Güneşliydi hava
Katmer katmer açmıştı güller
Selam verdim ağaçlara kuşlara
Birden anımsadım hareli gözlerini
Seni benden ayırdı hayat
Akıttım yüreğime gözyaşımı
O gün öldüm ben
***
Editör: Gülçin Granit
