NEREDESİN İLAHİ ADALET
Kalmadı hak, kalmadı hakkaniyet,
Alemi sardı, kuşattı, çıkar, artniyet.
Bu nasıl vicdandır, bu nasıl zihniyet,
Neredesin tecelli et artık ilahi adalet!
Herkes kuyu kazar olmuş birbirine,
Her gün yenisini ekler çelmelerine,
Akıl ermez oldu oyununa, fentlerine,
Neredesin tecelli et artık ilahi adalet!
Dünyanın çivisini söküp çıkardılar,
Dönüyor akıl almaz çeşitli dolaplar,
Kul çıktı raydan iyice şeytanlaştılar,
Neredesin tecelli et artık ilahi adalet!
Herkes düştü çıkar, menfaat peşine,
Saygı, sevgi kalmamış dürüst kişiliğe.
Davranıyor zalimler geldiği gibi işine,
Neredesin tecelli et artık ilahi adalet!
Kimse anlamıyor dünyanın faniliğini,
Baki kalmayıp bir gün ölüp gideceğini.
Düşünmüyor çetin hesaba çekileceğini,
Neredesin tecelli et artık ilahi adalet!
Sözün kifayetsizleşip bittiği yerdeyiz,
Bilmiyorum hangi çağda, devirdeyiz.
Belki dünyanın sonunda, ahirindeyiz.
Neredesin tecelli et artık ilahi adalet!
Alimlere verilmiyor değer, kıymet.
Kuruluyor tuzaklar, yapılıyor nispet.
Bu gidişle yakındır, kopacak kıyamet.
Neredesin tecelli et artık ilahi adalet!
Editör: Dilek Tuna Memişoğlu
