MAZİYE ÖZLEM
Göz açıp kapayıncaya kadar,
Geçip gidiyor günler.
Akıyor zaman.
Zincirli salıncakta ben,
Dönüp bakıyorum ardıma,
Başım dönüyor.
Puslu bir film şeridi geçiyor önümden,
Bak orada çocukluğum.
Değnek atımı sürüyorum,
Toz duman içinde.
Koşuyor peşimden köpeğim.
Dalgalanıyor saçlarım rüzgârda,
Anamla teyzem, gülen gözlerle;
Bulutların arasından
Beni izliyor.
Hay aksi at tökezledi!
Düşüyorum.
Kalkıyorum anam da yok teyzem de
Uyanıyorum rüyadan.
Keşke hiç bitmeseydi diyorum.
Özlüyorum maziyi,
Anamı ve teyzemi,
Çocukluğumu.
Ne güzelmiş çocukluğum!
***
Editör: Nevin Bahtışen
