KENDİ HAPİSHANEM
Sana yazdıklarım kendi hapishanemden
Henüz kendimin kendim olduğundan emin değilim
Çünkü sürekli çatışma hâlindeyim
Ve tuhaf gelecek sana
Hatta güleceksin
Ama ikimizde birbirimize hiç benzemiyoruz
Ve benim bendeki
Hatta içerideki yüzüm
Bana düşman
Ve ben senin büyüğünüm diyor
Ve beni uçuruma düşürüyor
Düşüncelerime
Mutluluğuma balta savuruyor.
Yani içimdeki benlik
Kendim olmayan ama
Kendim olduğunu söyleyen
Bir yaratık bir virüs
Şeytan dürtüsünde
Azrailin hevesinde
Peki ne yapmalı
Kuşlara sordum özgürlüğü
Henüz aşkı tatmadık dediler
Ama yine de pencere önünde çiçek gibiyiz dediler
Çığ düşmüş gibi derin kabuslarına son veren
İyi de
Duvarlarım var benim duvarların içinde kalan
Gönlümün çiçeklerini yaptığım
Hayallerimdeki güzelliği süsleyen
Aşka ramak kalan
Görünmez kelepçeler
Zincirler içinde
Susamışım kuşlar gibi
Hatırasız bir özgürlüğe
Bir seslenişe
Seslenmek isteyen
Dünün ilerisinde
Akrebe yelkovana bakmadan
Gözümün tam önündeki parmaklıklar
Tünemiş insan düşünceleri ile dolu
Her biri ayrı dünya
Ve ben yalınayak
Falaka yemiş gibi
Loş odada bir tek ben sanki
Etrafımda minik sesler yayılırken
Dünyamın hücresinde
Kimi an bir zerafet
Kimi an bir vahşi
Kaşlarım bir çatık
Bir çatık sorma
İçimdeki mevsim bir anda gülümserken
Gözüm hâlen penceredeki kuşlarda
***
Editör: Bilgi Şakar
