KELEPİR DUYGULAR
Herkes umut satar olmuş kelepir fiyatlara...
Eskici geldi der gibi...
Kimi umudun miadı dolmuş...
Kiminin alıcısı burun kıvırıyor.
Kaliteli yalnızlık değişilir mi hiç
üç kuruşluk egolara diyor..
Herkes kendi yüreğinin ekmeğini tuza basıyor.
Sonra tuzlu olmuş diye başkalarını suçluyor.
Siyah gözlükleri takınca, çok güzel ağlama taklidi yapıyor..
Herkes çok güzel bakıyor ama bir çoğu baktığı şeyi görmüyor.
Başkalarına gelince iyilik yap diye çok güzel akıl veriliyor.
Kendine gelince kalbin sesi cepten geliyor.
Tavşanlar kayaları koskoca dağ zannediyor.
Sofrasında bir katık peynir bulunanlar, kendisini mandıra olarak görüyor..
Kapısına Allah'ın gönderdiği kulu, "
Allah versin, diyerek geri çeviriyorlar.
İnsan pazarların da, akşam oldu böyle oldu diyorlar...
Sen İyilik yap deyince başka bir şekle bürünüyorlar.
Çiçeği, böceği, kedileri çok güzel seviyorlar.
Arka sıralarda gökyüzünü siyaha boyuyorlar..
Bir selamı bile zorla veriyorlar.
Selam verdik borçlu çıktık diyorlar..
Bir yaraya merhem oluruz diye korkuyorlar.
Artık koru maşayla bile tutmuyorlar.
Hepsi de çok güzel insanlar...
Çok duygusal pozlar veriyorlar.
Hayret nasıl bu kadar kolay değişebiliyorlar.
Menfaatlerinin önünde el pençe duruyorlar.
Menfaatleri bitince
cep aynasını,
dev aynası zannediyorlar.
Önden önden gidiyorlar...
Geriye doğru ilerliyorlar.
Arkadan geleni dikiz aynasından izliyorlar.
Sonra ters istikamette doğru yönde yollarına devam ediyorlar..
Her molada kendi insanlığından bir parça koparıyorlar.
Koyunlarına saklıyorlar.
İyilik yapanlara insanlık yaptı diyorlar.
İyilik yapmıyorlar.
İyiden iyiye insanlıktan çıkıyorlar...
