KAYBOLDUK
Hiç yoktan iyidirler de,
Az olsun, öz olsunlar da,
Şükür edecek sebebin varlar da,
Herkes neyi hak ettiyse onu yaşarsın da.
Dün kaybolmadın,
bugün hiç kaybolmazsın da.
Şarkı nakaratlarını
daha şarkı başlamadan ararken de,
Bir mevsim bitmeden
öbürünü beklerken de…
Senin doğrun, benim doğrum derken
doğruları ararken tükendik.
Kaybolduk,
“insan kimdi, insancıl kelimesi ne anlama geliyor?”
diye sorarken.
Bir tebessümün ağırlığını unuturken,
bir selamın değerini bilmezken,
göz göze gelmenin bile
utanılacak şey sayıldığı çağda
kaybolduk.
Sevmenin, sevilmenin
sadece kelimelerde kaldığını görürken.
Birbirimizi bulmaya çalışırken
kendimizi yitirerek.
Ve anladık,
kaybolmak aslında bitiş değilmiş,
yeni yolların başlangıcıymış.
Kaybolduk…
***
Editör: Bilgi Şakar
