KAVAK ESİNTİLERİ
Esti yine esinti yeli gönlümün en tepelerinde
Kalbimin en ücra köşelerini üşütürcesine
Benim derdim bana yetiyor desemde ben o yele
Dinlemiyor bak hâlâ esiyor edepsizce
Ne ben o uzaklara gidebiliyorum
Ne de o bana bilerek gelemiyor
Gidemedik duyguların bir adım ötesine
Hep hayallerde kaldı mutluluk kavak esintisinde
Bir beni aldım bir de kendi bedenimi
Gideceğim güya inzivaya diyerek
Beyinde türlü düşünceler kovalarken birbirini
Durmuyor bak hâlâ esintiler mesaisi
Yok mu şu dünyanın en ıssız köşeleri
Hep gelip rahatsız ediyor beni birileri
Dinlendireyim derken hem kendimi hem de beynimi
Yine hâlâ bak esiyor gönlümün efendisi
Yaşamın rüzgarı poyrazı karayeli
Esiyor hiç düşünmeden yine deli deli
Buralardan esir almadan beni kuzeyin yeli
Alıp gideyim bir kendimi bir de bendenizi
