KARANLIĞIN YALNIZLIĞI
Çırpınıyorum içimdeki karanlığın gizinde
İnebilsem titrek ışıkların yardımıyla
Bir yürekten yol bularak
Gidebilsem karanlığımdaki ışığa
Bana yönelen bir kuğu öpüşüyle.
Gergin bedenimin uğultusu içinde
Vurulmuş bir dağ kadar sarsılmaz
Çarpılmışım karanlığımda...
Karanlık bir tat...
Karanlık ateş tadında bir şifa
Ateş böcekleri ışıltısıyla koyulaşınca
Sol yanımdan kemirir beni
Karanlığım...
Denizin suskunluğuna çağırır
Gözleri olmayan bir yüzün bakışları...
Her zaman her yerde, taşrada
Bilmediğim şehirlerde, gidilmeyen köylerde
Boş ve dokunaklı bir ev görünce
yine depreşir karanlığım
İçimdeki karanlıktaki yalnızlığım
Sana, yalnız sana sığınırım...
