KARADENİZ
Yaylalardan ses gelir, dağlar yankı verirken
Bir yudum sevdayla gel diyor ey Karadeniz!
Her yeşilin bir özü, her dal bir gül dererken
Bir yudum sevdayla gel diyor, ey Karadeniz!
Kemençenin her sesi, bir sevda hikâyesi.
Horonla coşan yürek, bir ömrün takiyesi.
Ayder’in seherinde, sevda aşkın
bakiyesi
Bir yudum sevdayla gel diyor, ey Karadeniz!
Hamsisiyle, mıhlama, çayıyla meşhur Rize,
Yüreğimde bir türkü, yollar düşer denize,
Zigana’dan esince, buzdan rüzgâr genzime
Bir yudum sevdayla gel diyor, ey Karadeniz.
Sümela’dan baktıkça, uçuruma inince,
Yıllar sanki silinir, anıları sinince.
Uzungöl’de karmaşa, huzuru yenince,
Bir yudum sevdayla gel diyor, ey Karadeniz!
Sinop’ta tarih kokar, liman eski saltında.
Boztepe’den süzülür, Ordu güneş altında.
Giresun’un fındığı, beher aşar altında
Bir yudum sevdayla gel diyor, ey Karadeniz!
Çoruh çağlar içinde, Fırtına hiç susmuyor,
Bir sevdadır Karadeniz, yürek onsuz esmiyor.
Safranbolu konaktan geçsem zaman kesmiyor
Bir yudum sevdayla gel diyor, ey Karadeniz!
Ozan İzzet der ki; âh anlat anlat bitmez ki
Her yudumda bir hüzün, vuslat cana yetmez ki
Her yanım kordan alev, suyun fayda etmez ki
Bir yudum sevdayla gel diyor, ey Karadeniz!
Editör: Bilgi Şakar
