İYİ İNSANLARIN KALBİ AYNA GİBİDİR
Hayat, bir çocuğun gözlerindeki yaşlarla ölürken; "Sizi, gidince Allah'a şikayet edeceğim." diyecek kadar acımasız.
Bu kadar kötü insan bir arada nasıl yaşıyor? Yakıyor, yıkıyor zalimliğin kitabını yazıyor...
Dünyanın her yerinde kendi icat ettikleri savaşlar nedeniyle, masumların öldürüldüğü, çocukların annelerinden koparıldığı, harabeler arasında kaybolmuş pek çok yaşam, yersiz yurtsuz bırakılan pek çok insan görüyoruz...
Maalesef, dünyanın bir yerinde durmadan kanayan yaralar var. Kimsenin merhem olmadığı elini eteğini çektiği yerler...
Vahşet kol geziyor her yerde... Kalpleri kir pas tutmuş pek çok insanın yaptıklarını seyrediyor tüm dünya.
“Bana dokunmayan yılan, bin yaşasın” mantığıyla tıkamışlar kulaklarını. Oysa "yarın sana" diye de, ilahi bir adalet var.
Şikayet et çocuğum Allah'a;
Bunca kötü kalpli zalimleri. Ülkeni nasıl talan ettiklerini, senin yaşam hakkını nasıl elinden aldıklarını.
Bu kadar kötülük, sana ne kazandıracak be, ey gafil insanoğlu!!
Barış güvercinlerini kanadından vurmak, güzel olan her şeyi mahvetmek, pek çok masumu hiç göz kırpmadan öldürmek, nasıl bir zalimliktir?!
Hastanelerde yatan savunmasız, dermansız, yüzlerce, binlerce masumu bombalayanlar; sizler de altında kalın o bombaların…
Bir gün, öyle bir hesap vereceksiniz ki ilahi adalete... Yaşattıklarınızı yaşamadan ölmeyin!
Ne güzel demiş Sezai Karakoç;
"Kötülükleri bitiremeyiz ama iyilkleri çoğaltabiliriz.
İyilik kurtaracak ancak bu dünyayı, saf iyilik."
Yeniden sarmalı yaraları, tamiri uzun yıllar alsa da. Yeniden güldürebilmek önemli yüreği yaralı çocukların gözbebeklerini.
Bu dünya hepimizin; kötülükleri de, iyilikle yok etmek bizlerin görevi.
İnsanlar birbirine saygı duysa, dili, rengi, dini ne olursa olsun; Yaradandan ötürü birbirlerini sevse, sorunlar kendiliğinden çözülür.
Kadınlara, çocuklara, Yaradanın yarattığı her canlıya merhamet edebilen insanlar; ne güzel insanlar…
Başkasının acısını, yüreğinde hisseden, yediği her lokma boğazında kalıp düğümlenen insanlar var. Vefalı, yardımsever, tevazulu ve vicdanlı insanların hatırına dönüyor bu dünya.
Kötülükleri bitiremeyiz ama iyilikleri çoğaltabiliriz.
Etrafımızdaki zorda olan insanların hayatlarına dokunarak. Ben değil, sen değil; tek vücut biz olarak...
İyilik hırkasını giyerek…
Bir yetimi sevindirerek bir çocuğun hayallerini gerçekleştirerek, gönüller inşa ederek, yıkıcı değil, yapıcı olup kalp kırmayarak.
Allah, hepimizi iyilikten, merhametten, tevazudan ve vicdanlı biri olmaktan ayırmasın.
Bir insana en çok yakışan; merhamet ve tevazudur.
İyi insan, dokunduğu her yeri güzelleştirir; "kamil" olur.
Mayası iyi olan insan, iyidir ve kötülük barınamaz onun içinde.
Kötülük, insanın kalbini köreltir, paslandırır.
En doğru yol, iyilikten geçer.
İyi insanların kalbi, ayna gibidir. Baktıkça, dünyanın bütün güzelliklerini görebilirsiniz.
