İNSAN
Yeşil otlar ayırmıştı
Taşlı yoldan çitleri
Yaşlı bir kaplumbağa
Bir de ben vardım o an
Meltemle gelen damlacıklar
Mayıs kokulu dağlar
Hiç unutmuyorum
Derin bir vadi gibiydi sanki
Yeşil otlar arası
Düğün alayı gibi
Karıncaların büyülü dansı
Bir koşturma bir telaş
Derin bir uykuda
İsmi galiba çakıl taş
İnsan
Bir insan geçti o an oradan
İnsan
Ayağının bastığı yol
İz bırakmıştı o an
Küçük bir göl
Güneş çıkınca kaybolan
İzlerden arta kalan
Derin bir çukur
Bir kaç kemik
Biraz gam
