İNSAN SARMALI
Keşke hiç gelmese miydim dünyaya?
Kapılmazdım o zaman acının sağanağına,
Dokunmazdım, şeytan esbabı giyinmiş,
İnsan sarmalına..
Keşke diyorum işte, keşke!
Nedenini, niçinini düşünmeden.
Büyümeseydim;
Dünde olsaydı bedenim,
Çocuk kalsaydı yüreğim.
Görmeseydim, iblisin oyuncağı olmuş
İnsan sarmalını…
Keşke diyorum işte, keşke!
Neyi değiştirecekse?
Belki döndürecek zamanı,
Yağdıracak bulutları,
Yıkayacak kirli yüzleri.
Bir sihirli sel gibi
Süpürecek, içlerine ecin kaçmış
İnsan sarmalını…
Keşke diyorum işte inatla, keşke!
Duyulur belki haykırışlarım!
Kabul olur ne malum, dualarım.
Uçar kuşlar cıvıl cıvıl içimizde,
Coşar nehirler gibi coşku ile
Dolarız insanca enginliklerine.
Dilerim ki yükseltsin denizleri Mevla'm,
Boğsun azgın dalgaları, cinnilenmiş
İnsan sarmalını…
Editör: Suna Türkmen Güngör
