İKİ KİŞİLİK HAYAL
Bir yokluğun, varlığında buldum
Sevgisiz ölümlüydü ömür
Dokunulmazlığın boş ellerinde...
Ve uzakların gölgesinde sevdim seni
Bak yüzümde al yanakların
Aşk demişti ellerin, gözlerin, saçların...
İçime gömdüm söylenmeyen sözleri
Tenin tenime değene kadar ölüyüm
Bir avuç toprakta aradım seni
Henüz doğmamış gül de kokladım
Körpe dallarının yeşilinde
Baş verdikçe batan dikenlerinde
Aşkı zamanda durdurdu kalbim
Bakışların her an yeni doğumda
Bizim sokakların o ayak izleri
Yokluğun varlığında bitmeyen özlem
Bitmedi sürüyor hala bekleyiş
Şarkılara yatmış yalnız zihnim
Son umut güneş ışığı garında
Sabah iki kişilik hayali karşılıyor.
