İÇİMDEKİ İSYAN
Martı sesleri kendime gelmemi söylüyor
Dakikaları kovalamaktan yorgun düştü gözlerim
Bu deniz öylesine meçhul ki
Kim bilir neler saklıyor derinlerinde.
Bilmem kaçıncı vapur geldi, saymayı bıraktım
Öylesine özlemiştim, her vapurdan indiğini zannettim
Tek tek çil yavrusu gibi dağıldı herkes…
Ben yalnız, rıhtımla baş başa kaldım.
Zamanı tutmak imkansız, almış başını gidiyor
Güneş ufka doğru kendi gemisinde yüzüyordu
Bir çıra alev almış gibiydi, ufuktan maviliğe dağılan
Sırça köşkümde depremler oluyordu
Rıhtımdı sakin sakin duran, yalnız martıların şarkısı vardı.
Yalnız içimdeki duygularım isyanda
Badem gözlerindeki hülyalı bakışlarında kaldım
Seni beklemek zoruma gitmiyor
Vapurların sensiz gelişine isyanım.
