HÜZÜNLÜ ODAM
Senden sonra,
Odamıza her uğradığımda,
Hayalin dikilir ıssızca karşıma,
Anılar canlanır hafızamda,
Sen gittin gideli...
Pencerem ışığa kör kalır,
Odam içime dolup yağar,
Gözbebeklerimde yaşlar parlar
Sensiz şu izbe karanlıkta...
Hayat böyle mi çizdi yolumuzu?
Ayrılık kırdı kanadımızı kolumuzu.
Ne sen bana yâr ne de ben sana yâr oldum.
Yoksa kader mi çizdi yolumuzu?
Ne fırtınalar çağlar içimde
Ne güneş doğdu ne gün aydı.
Sensiz bu oda zindan bedenime,
Sensiz gün gece aymaz gündüzlerime.
Özledim tatlı sert bakışlarını,
Kocaman iri gözlerini,
O ılık ılık nefesini,
Alev alev yakan bakışlarını.
Sensiz acı, özlem, hüzün dolu bu odam.
***
Editör: Nevin Bahtışen
