GÜLMEK YAKIŞMIYOR YÜZÜMÜZE
Ve ben gülmeyi beklerim bıkmadan
“Cefaların sefası olur mu?” diyerek...
Çünkü; öldüler o günahsız çocuklar!
Kaderin öylesi olmaz diyorum hep!
Bak sen şu puşt zihnin ettiğine!
Biz ne idik, ne olduk arkadaş?
Toprak kabul etmiyor gözyaşımızı,
Gülmek yakışmıyor yüzümüze.
Bir kirli suda yıkandık sanki,
Olmaz irinler, bilinmez yaralar,
Siyah yıldızlar battı sanki sinemize,
Kırmızı kurdeleli sivri uçlu mızraklar attık.
Hayırlı işler yapan eller de yok,
Çıkmayın ulan merhametsiz sözler
Yılan giren o zehirli dillerden!
Mutlu ölmek yakışmıyor gözlerimize,
Kötü kalpli güneş tepemizde,
Şifasız böcekler gibi sardık
İyi yürekli insan ayaklarını.
Yaşamak yakışmıyor üzerimize.
