GÜLLERİN SAVAŞI
Kararan hayatımın yarısındayım.
Yanlış hayat, doğru yaşanmaz.
Her harfi zorlanmış,
O yılların yasındayım
Bunca savaş, feryat, figan,
Güneş bile durmuyor baş ucumda.
Baştan başa hırsa bırakılmışız, anla!
Varlığın, ısmarlanmış cinayet,
Istırabın nezaretinde çürüdüm zamanla.
Bu iş güllerin savaşına dönmüş.
Uslanmaz yüreğimden taşan,
Atar damarlarımda dolaşan,
Köhne barınaklarında,
Tel tel örülen acı saraylarında,
Hasretin çağıran sesine kuruldum,
ağlamaya inat.
Avunmayı da unuttum.
Istırabın mekanında herkesi, öfkemi azad ettim.
Yapmacık yüzlerin dünyasında, karalara büründü saçlarım.
Kimsenin, can simidim olmasına izin vermeden,
Pişmanlık suları köpürmeden,
Kâbuslarım çekerken derdimi,
Ruhumdaki kara kalem resimlere
Küflenen yüreğimi ezdirmeden,
Gururumu dikenlere çizdirmeden,
Asaletin filizi olarak kalacağım.
Editör: Ümmügülsüm Hasyıldırım
