GÜL MEVSİMİ
Darmadağın düşlerimden
Ne kalır geriye sen çıkarsan
Evrilen mevsimler kıvranır yüzünde
Tüm güzelliğiyle
Yüzün ki
Zamansız gül mevsimi....
Güneş sıvazlar geçer güzelliğini
Kıyamaz gölge etmeye
Şairi olduğum gözlerini yazar kalem
Kah titrer önünde dizeler sevinçten
Kah sinesinden dökülür binlerce elem...
Her bakışın güne adaklı
Geceye sürgün
Başına buyruk
Kızıl şafaklar yarışır güzelliğinle
Bir gülüşüne bin muştu bağladığım
Varlığın bereket nefesime
Yokluğun ecel...
Ya artık gel
Ya da azat et
Kurtar ziyan olmuş düşlerimden
Arafın ayazında
Üşütme beni...
