GÖNLÜMÜN TAHTI
Adını anınca durur şu zaman,
Aşkının ateşi vermiyor aman.
Gözlerinin nuru kaplar geceyi,
Sensiz geçen ömür zaten bir duman.
Gönlümün bağında solmaz gülüm ol,
Karanlık gecemde ışık, yolum ol.
Tut elimden benim, tutan kolum ol,
Ayrılık yüküyle yorma be sevdam!
Yollarına baksam yorulmaz gözüm,
Senden başkasına geçmiyor sözüm.
Aşkınla kor oldu, yandı bu özüm,
Aklımı başımdan alıyor ferman.
Sevdanın yüküdür omuzdan taşan,
Bütün engelleri seninle aşan.
Seni gördüğüm an kalptir tek coşan,
Döner senin ile tersine devran.
Çaresiz dertlere düşürdün beni,
Bir ömür unutmam ben asla seni.
Gönlüme nakşettim güzel çehreni,
Yokluğun içimde zifiri zindan.
Gönlümün tahtına kuruldun ezel,
Senden daha tatlı var mıdır güzel?
Kalbimden kalbine uzanan bu yol,
Sensiz bu dünyada sayılır ziyan.
Rüzgâr olsam versem sana sesimi,
Sanki sensiz aldım son nefesimi.
Kırma yüreğimde bu can kafesi,
Sana feda olsun bu candan da can.
Yıllar geçse bile sönmez bu ateş,
Gündüzüme ışık, geceme güneş.
Şu fâni dünyada bulunmaz bir eş,
Seninle güzeldir her köşe seyran.
***
Editör: Hamdiye Okudan
