GÖNLÜME HÜZÜN DOLDU GÖZLERİM YORGUN
Gönlüme hüzün doldu gözlerim yorgun
Yine bir akşam oldu güneşim battı
Sevdamsa vurgun yemiş bedenim yorgun
Yokluğun yüreğime hep hüzün kattı
Eriyor için için kalbim kanıyor
Sensizlik ateş olmuş sönmez yanıyor
Dilimde senin adın her gün anıyor
Yokluğun yüreğime hep hüzün kattı
Oturttun çile keder gönül tahtıma
Fırtına aşkın ile girdin bahtıma
Taşınmaz bir sevgiyi koydun sırtıma
Yokluğun yüreğime hep hüzün kattı
Editör: Ümmügülsüm Hasyıldırım
