GELMEZSE...
İnsanlar bir şeyi kaybedeceklerini anladıkları an daha çok sevmeye başlıyor...
İşte ben de sıklıkla diyorum ki; an'ın değerini bilin. Kıymetliyse kıymetli olduğunu hissettirin. Egolarınıza esir düşmeyin...
Nasıl olsa "beni her şartta her durumda seviyor" hissine kapılıp onu ihmal etmeyin.
Sonra an gelir her zaman ve her şartta yanınızda olacağını düşündüğünüz kişi bir de bakmışsınız ortalıktan sessiz sedasız kaybolmuş.
Hiç kimse vazgeçilmez değildir.
Vazgeçilmeyen esasında kişiler değil anılardır.
Ama öyle bir an gelir ki; anıların da bir hükmü kalmaz.
İşte o zaman oturur çayını çorbanı, tek başına içer tek başına ağlar, bir başına isyan eder bir başına kalırsın...
Başarabilirsen tek başına mutlu olursun. Başaramazsan anılarda kaybolursun...
