Gece / İzzet Özpolat

GECE

Gökyüzü sensiz, yıldızlar dargın,
Bir umut ararım, kaybolur gece 
Dilimde dolanır, sevdiğin şarkın,
Hüzünle kavurur gönlümü gece.

Bir çift göz düşlerim, mazide kalan,
Dokunuşu ömrüme bahar salan.
Şimdi ise yalnız, kimsesiz kalan,
Bir sızı serpildi, gönlüme gece.

Zaman durmaz akar, hep aynı yüzler,
İçimde bir volkan, görmüyor gözler.
Adını fısıldar hayırsız düşler,
Ayrılık sahnesi, gönlümde gece.

Ruhumu sardıkça derin bir hüzün,
Yaralı kalbimde sönmeyen közün.
Sessizce yakarken acıtan sözün,
Hasretin dolarken, gönlüme gece.