FAİLİ BELLİ
Kendi ipini çekti umut.
Bütün hayallerim,
Hepsi birer intihar enkazı.
Ruhum, can pazarına düşen
Ucuz bir et parçası.
Canım paramparça.
Bu topraklar,
Dudakları zorla dikilmiş bir sessizlik.
Umudun her bir zerresi,
Ayak bileklerinden kelepçeli.
Susuyorum.
İçimde titreyen gözaltı korkusu.
Konuşmaya kalksam
Dilime takılan düğümler...
Cümleler, boğazımda kalan taşlar.
Faili belli cinayetler ülkesi.
Ama ölenler meçhul kalıyor.
Bazen ateşte bir duman,
Bazen isimsiz bir ceset;
O enkazın altında.
Boynumuzda,
Ecelsiz ölümlerin soğuk, zehirli nefesi.
İnsanlığı bir fısıltıya,
Koca bir üç nokta boşluğuna gömdük.
Hayatın dengesi bu:
Ekmek,
Ateş pahası.
İnsanlık,
En dipteki, en ucuza satılan tek şey.
***



















