DÜŞ KIRIKLARI
Omuzlarımda sevdanın düş kırıkları,
Saçlarımda erken gelen gecenin yıldızları,
Bir kere bile seviyor çıkmayan papatya falları,
Üstüme yakıp gittin yine karanlıkları...
Sen kolay mı sandın ben olmayı?
En azından olabilecek olanlar olmalıydı.
Herkes gider iken yokluğa, oda mı olamazdı?
Hep gidenlere mi şiir yazılırdı?
Kalanların gidenlerden ne farkı vardı?
Varmış işte…
İnsan bu…
Hep uzaklara özlem duyarmış.
Çabuk erişileni sıradan,
Zor ulaşılanı sevda sanırmış...
Ve geride kalan için gerçek sevda,
İlişki,
Bittikten sonra başlarmış...
Editör: Dilek Tuna Memişoğlu
